Mijn kleine meid / Mijn grote meid

[Marjolein Gerrits]

Ik kan het niet laten en wil dit moment even delen,...
Ik breng mijn oudste naar school en mee dat zij door de schoolpoort wandelt naar haar klasgenootjes is mijn kleinste al onderweg naar huis op haar rode loopfietsje. Het begint te regenen en een vloek vliegt zachtjes uit mijn mond. Ik zie het al gebeuren, ik in de regen en die kleine ook drijfnat, straks allemaal ziek, snel, opschieten en ik doe een poging om het fietsje te confisqeren en de kleine achterop te krijgen. Maar vergeet het maar, ik krijg mijn zin niet en mee dat ik dit bedenk schiet ik in de lach.
Die kleine heeft geen last van de regen, in die mate dat ze van mening is dat de politie de regen in de gevangenis moet stoppen, die kleine geniet van haar fietsje, en mooier nog, ze stopt bij elk bloemetje wat ze tegen komt en plukt de mooiste die ze tegenkomt en ik.....ik fiets op mijn gemakje naast haar, drijfnat, genietend van haar onbevangenheid en puurheid, zalig!

Mijn oudste komt binnen en we gaan eten. Ik kijk naar haar, ze lacht,..in haar mondje ontbreekt een tandje. Ze krijgt een heuse grote mensen tand. Tussen de soep en de aardappelen vermeldt ze dat ze het leuk zou vinden als papa en mama zondag naar haar komen kijken,...ik bedenk me zondag...wat zou er zijn dan...nou ze gaat met haar klagenootjes een liedje in de kerk zingen en ze zou het leuk vinden als wij dan om 10.00uur s'ochtends komen kijken,....inwendig schiet ik in de lach. 's Avonds vermeld ik W. dat we zondag om 10.00uur in de kerk worden verwacht, en wij, als heidenen, ongelovigen zullen braaf naar de kerk gaan om naar onze dochter te kijken en waarschijnlijk zal ik een traantje wegpinken als ze daar trots staat te zingen. Jeetje, ze wordt zo groot...